Literatour havo 4 en 5: Arthur Umbgrove

17 - 10 - 2018

Kortgeleden werden onze leerlingen uit 4 en 5 havo getrakteerd op een bezoek van schrijver Arthur Umbgrove. Het bezoek maakte deel uit van de boekenweek voor jongeren, Literatour. Lees hier het verslag van Priya uit klas H4B:

In een van de Nederlandse lessen kwam schrijver Arthur Umbgrove om de klas uit te leggen over zijn boeken. Arthur is een schrijver, geboren in Vught op 26 april 1964. Hij vertelde dat hij eigenlijk helemaal niet als schrijver is begonnen. Hij was van 1990 tot 1994 een comedian die optrad bij verschillende comedyclubs. In september 1994 maakte Arthur zijn eigen cabaretprogramma ‘Een tekkel met de stok’. In dit programma kwamen liedjes voor en stand-up komedie en na dit programma werd muziek steeds belangrijker. Ergens in zijn tv-programma werd Arthur aangesproken om een plaat te maken en dat deed hij. In 1998 maakte hij zijn eerste plaat ‘Twee straten verder’ en voor deze plaat werd hij zelfs genomineerd voor een Edison. Na deze plaat kwamen er nog veel meer platen uit en begon hij te toeren, maar na 8 jaar besloot Arthur een tijdje te stoppen en begon hij met schrijven.

Zijn eerste boek

De aanleiding voor zijn boek was zijn overleden opa van wie hij zijn huis erfde. In het huis vond hij oude spullen, zoals brieven, uit de Tweede Wereld Oorlog, waar zijn opa een spion was. Hij reisde door Europa en had connecties gelegd met veel mensen in verschillende landen die hem wilden helpen. Hij was in deze oorlog een belangrijke man voor de Nederlandse regering. Hij verzamelde belangrijke informatie over Duitsland en wat ze van plan waren. Hij hielp bijvoorbeeld joden. Als je een jood was zonder Nederlands paspoort werd je namelijk niet meegenomen. Dus hij verzamelde bijvoorbeeld paspoortfoto’s en informatie (namen, geboortedatums enzovoort) en bracht dat over naar andere landen en maakte er fake paspoorten van. Zo werden die joden niet opgepakt. Arthur vond dit verhaal zo mooi, dat hij besloot zijn eerste boek over zijn grootvader te schrijven en zijn verhaal uit de oorlog. De titel ‘Midden op de weg zo snel mogelijk’ was een gezegde van zijn grootvader.

Inspiratie

Arthur vertelde dat hij inspiratie voor zijn boeken bijvoorbeeld ook haalde uit films, zoals Falling Down. Zijn boek ‘Paradise Village’ gaat over de crisis van 2008. Een bankdirecteur heeft een bonus gekregen terwijl er geld over moest blijven waardoor er nu crisis is. Nadat hij meerdere malen bedrogen is, heeft de politie besloten dat hij een tijdje het land uit moest. Samen met zijn zoon zijn ze gevlucht uit Nederland en samen trekken ze door het westen van de Verenigde Staten. Om dit boek zo goed mogelijk te schrijven, is hij met zijn 11-jarige zoontje ertussen uit gegaan en hebben ze samen de reis door het westelijke deel van de VS echt gemaakt. Tijdens zijn reis zaten ze in een motel langs de weg. Op een avond werd er door iemand van de receptie gebeld en gezegd dat er een systeemstoring was. Hij kon zijn zoontje niet alleen in de kamer achterlaten om naar de verafgelegen receptie te gaan, dus na lang twijfelen heeft hij zijn creditcardgegevens toch maar over de telefoon gegeven. De volgende ochtend toen hij naar de receptie liep en vroeg over de storing, bleek die er helemaal niet te zijn geweest. Nadat hij met de bank had gebeld, werd duidelijk dat er inderdaad voor duizenden euro’s aan spullen was gekocht. Gelukkig is het allemaal goed gekomen, maar dit voorval heeft hij dus goed kunnen gebruiken voor het schrijven van zijn boek.

Wat we weten

In zijn laatste boek ‘Wat we weten’ heeft hij twee jaar lang meegelopen in een asielzoekerscentrum en rechtszaken bijgewoond over verblijfsvergunningen. Hier heeft hij met verschillende vluchtelingen gesproken en heeft hij ook echte rechtszaken gebruikt voor zijn boek, om ons lezers een inkijk te geven in het proces. Hij gebruikt verschillende personages om de verschillende perspectieven op de vluchtelingenproblematiek weer te geven. Met de titel wil hij zeggen dat wij eigenlijk heel weinig weten van de mensen die naar ons land vluchten. Zelf was ik niet echt bezig met de vluchtelingenproblematiek, maar ik vind het interessant om te zien hoe het eraan toe gaat en ook om te horen hoe hij zich heeft verdiept in het verhaal. Of het mij aan het denken heeft gezet, nee dat niet. Het idee van een schrijver op school vind ik wel leuk. Als je het boek hebt gelezen, is het interessant om te weten hoe diegene aan het idee is gekomen, hoe het proces is verlopen en hoe het uiteindelijke resultaat tot stand is gekomen.

Echnaton, 18 oktober 2018

Priya, H4B

Gedicht

Havo 5 had als opdracht een gedicht te maken over de vluchtelingenproblematiek. Sjimmie kwam als beste uit de bus met dit gedicht:

 

Grote bruine ogen

 

Grote bruine ogen

Kijken angstig over zee

Grote mensen logen

Want niet iedereen kan mee

Te veel mensen voor het vlot

Reddingsvesten zijn kapot

 

Grote bruine ogen

Kijken radeloos omhoog

De hoop allang vervlogen

De kleren niet meer droog

Koud tot in het hart

Het water lijkt zo zwart

 

Grote bruine ogen

Kijken hoopvol naar het zand

Weg van alle oorlogen

Nu in een veilig land

Mensen niet te verstaan

Wel met de vluchteling begaan

 

Grote bruine ogen

Kijken blij naar alle kinderen,

De gezichten opgetogen

Doet de pijn verminderen

Hier te mogen blijven

Is met geen pen te beschrijven